De digitale mens

In deze blog neem ik jullie mee in mijn observaties van de digitale mens. Al jaren wordt er veel geschreven over de homo digitalus, maar voor mij persoonlijk is het het afgelopen jaar nog veel duidelijker geworden hoe zeer de mens afhankelijk is geworden van zijn digitale verlangstukken. Volgens het college van de rechten voor de mens is internet tegenwoordig zelfs een eerste levensbehoefte. Net zo belangrijk als water, voedsel en zuurstof dus. Laat die even op je inwerken, internet is net zo belangrijk voor ons geworden als ademen…

Ik heb het afgelopen jaar door de corona maatregelen (net als bijna iedereen) veel meer digitale mensen gezien dan real life mensen. Volgens mij ben ik ook zélf veranderd in een digitaal mens! Hoog tijd dus om hier eens wat analyses op los te laten.

Natuurlijk kun je alles wat in deze blog geschreven wordt als satire zien en vooral ook met een korreltje zout nemen. De digitale mens is dan wel wat terughoudender in het laten zien van emoties, achter het harde, koude scherm bevindt zich nog altijd een persoonlijkheid.

Verbinding

De digitale mens heeft naast voedsel en zuurstof dus nog een hele belangrijke eerste levensbehoefte. Net als bij de homo sapiens is contact met andere levensvormen cruciaal voor het overleven van de homo digitalus. Hiervoor heeft hij één ding heel hard nodig: Internet. Sommige mensen hebben hier geavanceerde gebruiksvoorwerpen bij, zoals een dongel of een hotspot. Hierdoor hebben ze altijd verbinding en kan hun kudde hen te allen tijde goed bereiken. Het meest gebruikte middel onder homo sapiens voor verbinding is het gebruik van golven die door de lucht vliegen. Zelf omschrijven ze dit als ‘Wiefie’.

Contact maken

Als er dan verbinding is met het internet, wacht de homo digitalus nog een zware klus, hij wil namelijk in contact komen met andere mensen. Iedere digitale mens heeft een voorkeur voor een manier van contact. Sommige sub-soorten maken het liefst een zoemend geluid. Anderen maken een soort kikkergeluid, dat fonetisch het best kan worden omschreven als ‘WEBEX, WEBEX’. Ten slotte is er nog een groep die een slissend geluid maakt: ‘teamssss’.

Als de digitale mens zijn communicatiemiddel heeft opgestart, zal hij nooit uit zichzelf beginnen te praten. Hij wacht onopvallend af tot de alfa persoon (door deze soort hun ‘host’ genoemd) ze in het oog krijgt en ze aanspreekt of toestemming geeft iets te zeggen. Wanneer de homo digitalus wél uit zichzelf probeert te spreken ondervindt hij soms problemen met communiceren. Hij zal dan driftig handbewegingen gaan maken en proberen om geluid te produceren maar dit komt niet aan bij de kudde. Als iemand anders uit de kudde dit gedrag in het oog krijgt dan begint hij een geluid te maken dat lijkt op een soort loeien, het klinkt als, ‘MUUTE MUTE’. Als de rest van de kudde deze roep hoort, nemen ze deze roep over totdat de zwaaiende en rood aangelopen collega snapt dat hij zijn ver geëvolueerde duimen kan gebruiken om zijn microfoon te unmuten voordat hij weer verstaanbaar is.

Contact maken via het scherm

Wat verder een verschil is tussen de homo erectus en homo digitalus, is dat de ogen van de homo digitalus je bijna nooit recht aan kijken. Ze lijken vaak af te dwalen richting hun eigen weerspiegeling of naar de honderden notificaties die de homo digitalus dagelijks op zich af krijgt. Een mailtje, appje, LinkedIn melding, insta direct message, pushbericht of andere pling maakt dat de homo digitalus continu uitermate onrustig is. Als een dolfijn, die altijd met een oog open slaapt, zal de homo digitalus altijd met een schuin oog alles in de gaten houden. Ligt er gevaar op de loer? Een collega die een spoedoverleg ingepland heeft? Of is het de dertienhonderdste foto van de baby van je zus? Een spoedoverleg kan de homo digitalus nooit maar dan ook nooit missen. Hij moet zijn relevantie richting zijn eigen kudde blijven laten zien, al betekent dat dat hij van 9.00-17.00 in zijn kooi moet doorbrengen.

De kooi

Het verblijf van de homo digitalus is zijn alles. Hij slaapt, eet en recreëert 24 uur per dag in zijn kooi. Wanneer een digitale mens zich heeft voortgeplant, kan het zijn dat zijn kooi heel vol of klein wordt. De jongen van digitale mensen zijn namelijk wat moeilijker in het gareel te brengen dan de volwassen. Zij worden ook wel de 2.0 versie genoemd. Hun batterij loopt namelijk veel minder snel leeg, het lijkt bijna alsof die altijd op 100% staat. Ze zijn ook veel minder zelfstandig en hebben veel hulp en aandacht nodig van de volwassen digitale mens. Dat is iets wat de digitale mens lastig vindt: zijn grootste wens is om zich op twee plekken tegelijk te kunnen bevinden. Ironisch genoeg, bestaat hij vaak via een scherm ook al op 10, 60 of 100 plekken tegelijkertijd, maar dit levert hem geen meerwaarde op.

De digitale mens wordt er gelukkig van om te ontsnappen aan zijn kooi. Zijn 2.0’ers laat hij achter bij zijn partner en hij gaat even opladen. Niet aan een stekker, zoals je zou verwachten, maar door buiten te zijn. Lucht, zonlicht en beweging, daar wordt de digitale mens écht gelukkig van. In dat opzicht zou je kunnen zeggen dat de huidige mens het tegenovergestelde is geworden van zijn voorgangers, bijvoorbeeld neanderthalers die vaak moesten vechten voor beschutting en verwarming. De digitale mens hoeft daar niet voor te werken, hij heeft zijn elektrische deken en centrale verwarming altijd paraat.

Hoe gaat het verder met de digitale mens?

De digitale mens zal nooit meer helemaal uitsterven. Hij heeft veel voordelen ontdekt in de evolutie van homo sapiens naar homo digitalus. Waar de homo sapiens altijd onderweg was, op zoek naar zijn doel, heeft de homo digitalus in dat opzicht veel rust. Hij hoeft nergens meer naartoe om zijn werkende leven te kunnen leiden en contact te maken met zijn kudde. Het levert hem veel efficiëntie op waarvan ook de toekomstige, hybride mens veel profijt gaat hebben.

About Anouk van Bussel

Na haar afstudeeronderzoek bij Ynnovate in 2019 is Anouk vast onderdeel geworden van het Ynnovate team. Tijdens het volgen van de opleiding Business Innovation heeft ze al kennis gemaakt met innovatie bij de overheid en zag ze gelijk overal kansen. Met haar echte doen!mentaliteit begeleidt ze nu voor Ynnovate trajecten die bijdragen aan het versterken van het Ynnvoators Netwerk. En dat doet ze op haar eigen verrassende manier, waar deelnemers nog vaak op terug kunnen pakken en echt iets aan hebben.
This entry was posted in Blogpagina. Bookmark the permalink.

Comments are closed.