Mijn reptielenbrein en ik, jij en jouw reptielenbrein

We leven in een multiculturele samenleving en in een maatschappij waarin iedereen gelijk is. Er wordt gestreefd naar steeds meer vrouwen in hogere posities, die daarvoor hetzelfde beloond moeten worden als mannen in eenzelfde positie. Ook seksuele voorkeur, huidskleur en/of afkomst moeten er niet toe doen. Persoonlijk ben ik het hier mee eens, maar door de training “Own Your Rank” van Daniëlle Braun ben ik wel wakker geschud want iets in mij (en in ieder van jullie ook) handelt hier –onbewust- niet altijd naar.

Ons brein zit ons in de weg

Hoe dat komt? Hier komt ons reptielenbrein om de hoek kijken. Het oudste deel van onze hersenen, gevestigd in onze hersenstam, dat zich met twee dingen bezighoudt: overleven en het aansturen van onze primaire lichaamsfuncties. Het reptielenbrein zorgt ervoor dat we instinctief handelen, onze eigen veiligheid voorop. Onze voorouders hadden dit een aantal miljoen jaar geleden nodig om ad hoc te kunnen beslissen bij een persoon/dier/situatie: is dit gevaarlijk of ongevaarlijk. Onze veiligheid voorop, dat klinkt prima. We kunnen hierdoor situaties snel inschatten zonder dat onze primaire lichaamsfuncties ermee stoppen. Ditzelfde reptielenbrein zorgt er echter voor dat we naar onze “in de basis is iedereen gelijk” gedachte, niet gelijk kunnen handelen.

Stel we zetten twee personen naast elkaar: de ene persoon met een symmetrisch gezicht, de ander met een asymmetrisch gezicht. In onze primaire reactie kiezen we altijd voor de persoon met het symmetrische gezicht. Waarom? Ons brein geeft de voorkeur aan symmetrie, dat vindt ons brein fijn. Ons brein vindt iemand die spreekt met een ander accent of er net iets anders uitziet dan wij, lastig. Een nare bijkomstigheid van deze instinctieve reactie is dat deze mensen veel harder moeten werken om ons vertrouwen te winnen.

Jij doet dat ook!

Als je dit leest dan denk je misschien: ‘nou dat doe ik niet hoor’. Ik hoopte zelf ook dat mijn reptielenbrein zich zo had ontwikkeld dat deze iets verder kon kijken dan de buitenkant van mijn medemens. Niets bleek minder waar: mijn reptielenbrein is niet anders. Het meest vervelende hieraan is dat we mensen vaak afrekenen op waar ze mee “in de wieg gegooid” zijn, zoals Daniëlle Braun dit zo mooi zegt. Iemand heeft namelijk zelf geen invloed op huidskleur, geslacht, accent en afkomst, maar toch hebben wij ons oordeel vaak al klaar zonder dat we deze persoon kennen.

En nu?
Kijk hier eens even naar:

 

Ik krijg kippenvel van dit filmpje. De mensen die achteraan staan moeten namelijk drie keer zo hard werken om hetzelfde voor elkaar te krijgen als de mensen die wat meer naar voren staan. Omdat ze minder goed zijn? Nee. Puur vanwege omstandigheden waar ze zelf geen invloed op hebben (gehad).

Voor mij ontzettend waardevol om te beseffen dat ook mijn brein mij soms in de steek laat én hoe belangrijk het is om verder te kijken naar de mens achter mijn collega in plaats van hem/haar direct af te rekenen op het geleverde werk of een reactie. Snappen waarom mensen reageren zoals ze reageren en waarom ze anders werken dan dat jij dat doet, en dat alleen door aandacht te hebben voor elkaar. Het kost misschien wat tijd, oprechte interesse en als je het echt goed wil doen 2,50 voor een goede cappuccino. Klinkt makkelijk toch? En dat is het ook. Gewoon doen!

Ben je na het lezen van deze blog getriggerd? Dan raad ik je zeker aan om op www.academievoororganisatiecultuur.nl te kijken en deze training (of één van de andere vele interessante trainingen van Daniëlle Braun) te volgen!

 

About Maaike Hofmeijer

Sinds 2015 loop ik rond bij de afdeling van Sport & Recreatie bij de gemeente 's-Hertogenbosch. Binnengekomen als stagiair, inmiddels werkzaam als kartrekker van Team Verenigingen. Van sporten word ik ontzettend blij, zowel werkgerelateerd als privé (handbal). Naast sport vind ik organisatiecultuur en het proces van veranderen/loslaten van bestaande structuren ontzettend interessant.
This entry was posted in Blogpagina. Bookmark the permalink.

Geef een antwoord