Zomaar een zaterdagochtend, of toch niet?

Het is zaterdagochtend. Even bijkomen van het werk na een hectische week die veel energie heeft gekost. Loskomen van de rijtjes werkzaamheden die ik voor de verschillende opdrachten nog moet doen en de vragen die in mijn hoofd rondzingen over hoe ik deze ga doen. Dat klinkt als een normale zaterdagochtend voor iemand met een vrij standaard werkweek toch? Of toch niet?

Deze zaterdagochtend start als vele anderen. Ik word op dezelfde tijd wakker, met een gevoel van dankbaarheid, zet het nieuws aan, geniet van mijn koffie en eet rustig mijn ontbijt. Geen enkele aanleiding om te denken dat deze zaterdag heel anders gaat verlopen dan de voorgaande zaterdagochtenden sinds de Corona maatregelen van kracht zijn. En zelfs niet zoveel anders dan voor het uitbreken van het Corona virus, want ook toen stond de zaterdag al in het teken van ontspanning en niet ‘moeten’. Tot zover geen bijzonderheden dus.

Ook de activiteiten die daarop volgen duiden niet op een ander verloop van de zaterdagochtend routine. Met het nieuws nog aan, snuffel ik in de E-books app van de bibliotheek waar een aantal titels in staat die ik vorige week heb geselecteerd in de online-bibliotheek. Titels die al enige tijd op mijn ‘wil-ik-nog-lezen-maar-kom-er-niet-aan-toe-lijstje’ staan of daarop terechtkwamen, omdat iets in de titel of omschrijving mijn nieuwsgierigheid prikkelden. Een voorbeeld van dit laatste was het boek ‘Pioniers van de nieuwe welvaart’, een toegankelijk en prikkelend boek over de betekeniseconomie met tal van voorbeelden van gedreven ondernemers die erin zijn geslaagd een financieel gezonde onderneming van maatschappelijke betekenis op te bouwen. Dat verklaart misschien dat mijn oog viel op het opinie-stuk in de Volkskrant

‘Bedrijven die het alleen gaat om geld verdienen, hebben geen bestaansrecht’

dat in beeld werd gebracht door de ‘nieuws-widget’ op mijn iPad die ik normaal gesproken gewoon negeer. Maar goed, ik dwaal af. Ook dat is niet echt nieuw. Als je dit ziet als een patroon doorbrekend iets dan moet ik je teleurstellen. Ik associeer er graag op los in ‘ontspannen toestand’.

De kunst van het negeren

Even terug naar de E-books. Mijn keuze valt op het boek ‘de kunst van het negeren’. Is dit dan een keus die ik op een andere zaterdagochtend niet gemaakt zou hebben? Niet persé. Ik ben geïnteresseerd in andere manieren van kijken, denken en doen en dingen vanuit verschillende perspectieven te bezien. Een volstrekt logische keuze dus die ik op willekeurig welke zaterdagochtend gemaakt zou kunnen hebben. Ik snoer het nieuws de mond en begin aan de 398 pagina’s die het boek telt op het koeienletters-formaat dat ik heb gekozen. En het begin belooft veel goeds. Prettige schrijfstijl, vleugje wetenschap, eigen ervaringen, concrete voorbeelden en uitleg. Dat smaakt naar meer. Nu verwacht je misschien dat het vervolg een grote teleurstelling werd maar niets is minder waar. Ik leg het boek weg om te gaan douchen. Tja, ook dit maakt onderdeel uit van de normale routine en gelukkig niet alleen op zaterdagochtend.

BBB-ervaring

Als Ynnovator heb ik geleerd dat ‘incubatie’ deel uitmaakt van het creatieve proces. Je worstelt met een vraag, je komt niet verder in je gedachten, je gaat iets anders doen en dan popt er opeens een idee op. Dit wordt wel een BBB (bed, bad, bus)-ervaring genoemd. Je krijgt op een bepaald moment of op een bepaalde plek een (al dan niet geniale) inval. Een mooi voorbeeld van zo’n BBB-ervaring zag ik ooit tijdens een documentaire over de berging van de Russische onderzeeër de Moermansk. Een Nederlands bedrijf wilde de opdracht. Dat lukte pas op het moment dat de reguliere bergingsbedrijven de klus niet konden klaren en één van de eigenaren in bad op een lumineus idee kwam. Als ik het mij goed herinner is het hen zelfs onder barre omstandigheden gelukt de Moermansk te bergen. Wil je het zeker weten? Google dan even! Mijn geheugen is op deze specifieke zaterdagochtend niet beter of slechter dan gewoonlijk.

Even terug naar het begin. Het heeft er tot nu toe alle schijn van dat het hier om een weinig bijzondere zaterdagochtend gaat in een door de Corona-maatregelen bijzondere tijd. Wat maakt dat mij in de loop van de ochtend dan toch het gevoel bekruipt dat er iets speciaals is aan deze ochtend? Dat het niet zomaar een zaterdagochtend is maar dat het een ochtend is waarop verschillende beelden, gedachten en ervaringen uit de voorbije weken bij elkaar komen en op zijn plek lijken te vallen.

Op de BBB-plek valt langzaam het kwartje. Het antwoord op de vraag die in mijn onderbewustzijn was blijven hangen. Waarom heb ik eerder deze week niet gereageerd op een oproep om samen te werken aan meer creativiteit bij de overheid van iemand die ik zeer waardeer? Deze vraag bevat vier elementen die mij normaal gesproken gelijk in actie zouden brengen:
1. Samenwerken
2. Publieke vraagstukken (Overheid)
3. Creativiteit
4. Bijzondere mensen met een gedeelde overtuiging.
Wat weerhield mij om daarop te reageren? Dat was het volgende.

 

“Er is meer nodig dan creativiteit”

Op deze zaterdagochtend komen verschillende beelden, gedachten en ervaringen uit de voorbije weken bij elkaar en lijkt er opeens een verband te zijn. Er is meer nodig dan creativiteit. Het is één van de dingen die we nodig hebben om echt anders te gaan kijken, denken en doen. Zowel voor mij als individu als voor ons als collectief. De regels die we ervaren als belemmering voor ons denken en doen, voor creativiteit en vernieuwing vinden hun basis in de waarden die wij op enig moment wil(d)en vasthouden en borgen. Waarden waaraan wij in het nu misschien een andere betekenis of een andere invulling geven. Waarden die diepgeworteld zijn in het maatschappelijke systeem waarin wij leven. Die aan de basis liggen van het ontwerp van de samenleving en zo van vanzelfsprekend zijn dat je ze niet zomaar waarneemt. De regels vormen handvatten om richting te geven aan ons handelen als we tegen dilemma’s aanlopen. Met creativiteit kunnen we wel de regels of regeldrang te lijf gaan, maar voor een heroriëntatie op of verandering van de onderliggende waarden van het systeem is meer nodig. En dat besef onderscheidt deze ochtend van andere.

Maar wat deze zaterdagochtend nu echt anders maakt, is dat deze tijd met ongekende beelden ook ongekende krachten in ons losmaakt. Kijk waartoe we met elkaar in staat zijn als we denken dat iets nodig is, als we iets de moeite waard vinden. Kijk hoe snel we ons aanpassen als het moet. We hebben eerst en vooral de overtuiging nodig dat het anders moet en het vertrouwen dat het anders kan. En dan kunnen we onze creativiteit goed gebruiken.

About Jolande van 't Woudt

Jolande van 't Woudt - Met overtuiging en inzet werkzaam voor en wonend in Rotterdam. Altijd op zoek naar waar ik als persoon én professional maximaal van waarde kan zijn en het verschil kan maken. Als Ynnovator en Rotterdammer daag ik mijzelf en mijn collega’s om de Rotterdammer centraal te stellen bij het leveren van onze diensten en producten. Anders kijken, anders denken en anders doen, is iets dat je mij vaak hoort zeggen en regelmatig (het blijft ook voor mij een uitdaging) ziet doen!
This entry was posted in Blogpagina. Bookmark the permalink.

Comments are closed.